NEREDEN NEREYE!-İskender-FİDAN-egitim-kosesi-Yazisi-6-www.anamurunsesi.com/

ANAMUR'UN SESİ

"Anamur'un ve Anamurluların Buluşma Adresi ve Gerçek Sesi..."

arama

site haritası

Anamur

İletişim-Video-Resimler

NEREDEN NEREYE!

Delikanlılığımızın ilk yıllarında rahmetli Ahmet Kabaklıyı çok okurduk. Senede birkaç kez özel günlerde Çanakkale şehitliğinden, bütün yabancı şehitliklerin harikalığından, bizim şehitliğimizin bakımsızlığından üzülerek bahsederdi. O özel günlerde yine kurtuluş savaşından, Atatürk’ün ve silah arkadaşlarının kahramanlıklarından, Çanakkale destanından, her Türkün mutlaka şehitliği görmesi gerektiğinden bahsedilirdi. Kahramanlık destanlarını huşu içinde okurduk.

Çanakkale’yi ziyaret etmek orta yaşlarımızda nasip oldu bize. Çocuklarımla beraber bir 29 Ekimde gittiğim Çanakkale’yi iki günde gezip bitirememiştim. Okuduğum her kitabe beni o günlere götürüyordu."Sayın ziyaretçi, ayak bastığın her yerde, yağmurlu bir günde isen bir kemikle karşılaşabilirsin, o kemiğin sahibi." dizelerini okurken artık ağlamamı çocuklarımdan gizlemiyordum. Şehitliğimizde Ahmet Kabaklı hocanın bahsettiği mezbelelikten kurtulmuş, göğsümüzü kabartacak temizlikte ve ihtişamdaydı. O günlerde de Cumhuriyet bayramları çocukluğumdaki gibi heyecanla kutlanıyordu. Günlerce gazetelerde Atatürk, Kurtuluş savaşı, nerdeyse bütün zaferler tek tek anlatılırdı.

Bugün Cumhuriyet bayramını kutlayan delikanlılar, orta yaşlılar ne hissediyor bilemiyorum, ama yavaş yavaş yaşlılar sınıfına giren ben maalesef daha da coşkuyla kutlamam gereken Cumhuriyet bayramında Cumhuriyeti bizlere kazandıranları değil, Çankaya resepsiyonlarını, eşli eşsiz davetleri, iyi yaptı, ayıp etti dedikodularını izleyerek üzülüyorum. Yazılı ve Görsel basın daha çok bu dedikodularla meşgul. Rahmetli Ahmet Kabaklı sağ olsaydı acaba bu dedikodulara katılır mıydı? Bugün onunla beraber aynı gazetede yazan bazı idollerimiz artık Atatürk’ten, kurtuluş savaşından, Türklükten bahsetmiyorlar. Hatta bazıları "şunu kabul edelim ki Cumhuriyetten öncede bir şeyler yapılmaya başlanmıştı, örneğin okullar konusunda!" diyerek Atatürk devrimlerinin değerini küçültmeye çalışıyorlar. Bugün, Cumhuriyeti, kurtuluş savaşını anlatmak, atalarımızı yad etmek, delikanlılığımızda adeta nefret ettiğimiz yazarlara kaldı maalesef. Bugünlerde sık sık meşhurlarımız "Atatürk kurtuluş savaşını tek başına mı kazandı? Devrimleri tek başına mı yaptı? Bu memlekete yalnız Atatürk mü hizmet etti?" gibi laflar geveliyorlar. Kapalı kapılar arkasında daha başka şeylerde söylüyorlar ama onları burada tekrar etmeyi bile zül sayıyorum.

Tüylerimizi diken diken eden milli bayramlarımız, tüylerimizi kıpırdatmadan bir müddet daha devam edecek. Ne kadar mı? Allah kerim. Dini bayramlarımızdan önce,"oruç tutmayanın bayramı kabul olur mu? İğdiş edilmiş tosun kurban sayılır mı?" gibi çok önemli sorulara yine çok önemli ilahiyatçılarımız cevaplar vermeye devam edecekler. Ara sıra Marmara depreminden de bahsedeceğiz. Yine ara sıra parası olmadığı için okuyamayan çocuklarımızdan bahsedeceğiz. Hafta sonları TV’lerde günboyu önemli magazin olaylarını izlemeyi de ihmal etmeyeceğiz. Ha bu arada seçim sonuna kadar yine demokrasi, özgürlüklerden, başörtüsünden falan bahsedeceğiz. Tabi bu demokrasi ve özgürlüklerden bahsederken kadın haklarından, ikinci eşin doğu ve güneydoğu Anadolu’dan alınması gerektiğinden bahsetmeyeceğiz. Çünkü bu konular türbanı kapsamıyor. İncir çekirdeğini doldurmayan çok şeyden bahsedeceğiz. İncir çekirdeğini dolduran şeyler kapalı kapılar arkasında gerekli kişiler tarafından konuşuluyor zaten, onun için dallandırıp budaklandırmaya gerek yok!

Sahi nereye gidiyoruz? Aydınlığa mı, karanlığa mı? Yoksa birilerinin dediği gibi abartıyor muyum? Ama biraz umut kırıntıları da yok değil. Çünkü çok cılız çıksa da "Dünyada laikliğin olduğu tek Müslüman ülke Türkiye" diyenlerde var. Unutmayalım ki başörtüsünün ve onu takan kardeşimizin de teminatı "CUMHURİYET" tir. Okullarımızın hatta Camilerimizin de teminatı "CUMHURİYET" tir. Bunu anlamakta gecikenler var. Lütfen bu hazzı sizde tadın! Ne mutlu bize ki hala hür ve Müslüman laik bir ülkede yaşıyoruz. Hem de inadına TÜRK olarak!