FELAKETİMİZİN AYAK SESLERİ-Aydemir-SEZGİNER-Düşünce-Kose-Yazisi-www.anamurunsesi.com/

DÜŞÜNCE MEYDANI

FELAKETİMİZİN AYAK SESLERİ

Yıllardır basınımızın, televizyonlarımızın yayınlarını takip ediyoruz. Yürek parçalayan feryatları, devrilen fidanları, sönen ocakları okuyor, izliyoruz. Ülkemizin bu günlere nasıl geldiğini durup düşünmek ve sorgulamak zorundayız. Aksi takdirde geleceğimizdeki büyük felaketlerin ayak seslerini fark edemeyiz.

Geçmişten günümüze nasıl geldik? Geçmişimize bakıp geleceğimizi belirlemeliyiz.

Büyük sorumluluk taşıyan yöneticilerimizin neler söylediklerine neler yaptıklarına bir bakalım.

Ankara-Kızılay’da aralarında cani Apo’nun da bulunduğu sokak gösterilerinde ‘Yollar yürümekle aşınmaz.’ diyen devrin başkanına sormak istiyorum: O günlerde gerekli tedbirleri almak yerine beylik laflar ettiniz, şimdi nelerin aşındığını görüyor musunuz?

P.K.K.’nın cılız ayak sesleri duyulurken, bir başka başkanımız ‘Önemli değil bunlar birkaç eşkıyadır.’ diyordu. O günlerde gereğini yapmayanların bu gün kaç şehidimizin kanına girdiler. Şu anda sınır ötesinde ve vatan topraklarımızda on binlerce askerle mücadele ediyoruz ve hala şehitler veriyoruz. Bu başbakan yerinde rahat uyuyabiliyor mu? Merak ediyorum.

Güney doğuda, federasyonu düşünmeliyiz, diyen generalimiz, cumhurbaşkanımızın bugün nerelere çanak tuttuklarını, kimleri cesaretlendirdiklerini açıkça görebiliyor muyuz?

Gazi Mustafa Kemal’in Lozan’dan sonra kapı dışarı ettiği ve ilişkileri en alt düzeye çektiği Emperyalist Amerika’nın, gazi’nin ölümünden sonra, yeniden gündeme geldiğini görüyoruz. Amerika ile kapalı kapılar arkasında yapılan antlaşmalarda siyasî, ticarî ve askerî ilişkilerimiz başlatılmış ve Amerikasız olmaz imajını beyinlere kazımıştır. Bu günkü dış ilişkilerimizin alt yapısı 1939’ dan sonra hazırlanmıştır.

Devletimizi yönetenlerin tutarsızlıklarının faturasını milletimiz ödemeye devam ediyor.

Başbakanımız milletin huzurunda ‘Kürt sorunu yoktur. Terör ve P.K.K. sorunu vardır.’ diyor. Bir başka gün ‘Kürt sorunu vardır, bu benim de sorunumdur' diyebiliyor. Sonra cesaretlendirdiği terörle, mücadele edeceğini söylüyor. Yani ateşi önce yakıyor sonra söndürmeye çalışıyor.

Ateşi yakmak kolay ama söndürmek mala, cana, vatana ve millete zarar veriyor,acı çektiriyor. Bir başka zaman, sen (NE MUTLU TÜRK’ÜM) dersen başkaları da çıkıp ben şuyum ben buyum der, diyebiliyor. Milleti etnik parçalara bölüyor, ardından birlik ve beraberlik nutukları atıyor. Sınırlarımızın dibinde toplanan P.K.K. liderlerini küçük çaplı operasyonla yok etmek mümkün iken (sınır ötesi harekât) başımızı ağrıtır diyen başbakanımızı da unutmamak gerekiyor.

Devletimizin en yetkili kademelerindeki yetkililer bile açıkça (P.K.K.’nın elinde Amerikan yapımı silahlar var. Avrupa Birliği Devletleri, teröristlere, P.K.K. ya açık destek veriyor, maddi ve manevi yardım yapıyor, bunlara yataklık yapıyor ve koruma sağlıyor) diyorlar. Aynı yetkililer bu ifadeler kendilerine ait değilmiş gibi Avrupa Birliği ve Amerika’nın önerileri emir telakki edercesine gereğini yapıyorlar, sicilleri icraatlarıyla ortada olan Avrupa Birliği kapısında, bizi kabul edin, diye yalvarıyorlar.

Bu milletin bir mensubu olarak güvenim sarsılıyor, psikolojim altüst oluyor, yine bu tutarsızlıkların bedelini milletçe ödüyoruz, daha da ödeyeceğiz.

Özelleştirme adı altında Teröre, P.K.K. ya yataklık ve hamilik yapan ülkelere, üç beş kuruş karşılığında, yer altı, yer üstü varlığımızı, her türlü stratejik kuruluşumuzu, Finans kaynaklarımızı, vatan topraklarımızı peşkeş çekiyoruz. Hırsıza, uğursuza, ezeli düşmanlarımıza, Haçlılara hazinelerimizin anahtarlarını veriyoruz. Hala gelecekten ümitli olabilir miyiz aklım almıyor. Yazacak, söylenecek şey çok. Olup bitenleri anlamak için ciltlerle kitap yazmak gerekir.

Sonuçta, halimize bakar mısınız? Dünya’nın hiçbir yerinde din adamlarının, akademisyenlerin, bizdeki gibi kamplara bölündüğü, ayrılıklara düştüğü görülmemiştir.

Her ülkenin doğruları vardır. Bu doğrular Anayasaları ve yasaları ile belirlenir. Bu hususta bile birleşemiyoruz.

Yüzde yüz haklı olarak yaptığımız sınır ötesi hareketimizi hazmedemiyorlar. Haklısınız ama çabuk çıkın diye bağırıyorlar. Okyanus ötesinden gelip Irak’ı işgal eden Amerikalılar ve yandaşları için ses çıkartamıyorlar.

Bizden bir yetkili çıkıp ‘Okyanus Ötesinden gelip bu toprakları kan gölüne çevirmeye ne hakkınız var?' diyemiyor.

Geçmişten ders almıyoruz. Bugün olup bitenleri irdeleyemiyoruz.

Yaratan yardımcımız olsun…